روحم سبز ...
روحمان سبز ...
روح هایی سبز به وسعت یک برگ ...
آری یک برگ که خود وسعت باران است ... وسعت جنگل ... وسعت بهار ...
وسعت عشقی سبز .... و خدا که هنوز از ما ناامید نشده است ...
تا شاید در پس این سبزی هنوز هم جایی نگاهمان با نگاه بی انتهایش گره بخورد ...
جایی همین جا ...
همین پایین که به وسعت آن بالاهاست ...
