_{خدايا دلم را بهاري كن!!!}

_{بهار مي آيد}

_{بهار مي آيد ، با نسيم ملايم نوروزي}

_{و بر دستهاي نياز زمين ، گلهاي لاله را مي نشاند}

_{و بر سينه ي خشكيده دشت ، رودها را جاري مي سازد}

_{و بر قلب قناري ، ترانه مي ريزد}

_{و در دل فسرده و سر بيابان}

_{چمنزارها و سبزيها را هديه مي دهد}

_{كاش در دل من هم ، بهار سر ميزد}

_{لاله هاي سرخ ايمان مي روييدند}

_{و قناري ترانه نيايش را سر مي داد}

_{و اشك نياز را بر چشمه هاي خشكيده چشمهايم جاري مي ساخت}

_{يعني من هم}

_{مي توانم سبز شوم؟!!!       بهاري شوم ؟!!!}

_{به سرما گفتم}

_{از قلبم بيرون رود}

_{غم و غصه را نيز با خود بيرون كند}

_{بجايش بر پهن دشت بيابانهاي دلم}

_{گل سرخ ايمان خواهم كاشت}

_{پنجره قلبم را گشودم}

_{و هفت سين آرزوهايم را در برروي سفره نوري كه از پنجره بر دلم مي تابيد پهن كردم ...}

_{سين اول : آرزوي سعادت و خوشبختي}

_{سين دوم : آرزوي سلامتي و تندرسي}

_{سين سوم : آرزوي سرسبزي و خرمي}

_{سين چهارم : آرزوي سربلندي و سرافرازي}

_{سين پنجم : آرزوي سازندگي و نوسازي}

_{سين ششم: آرزوي ساده دلي و صداقت}

_{و سين هفتم : آرزوي سبكباري و پرواز}