_{الا ای آهوی وحشی کجایی؟}

_{مرا با توست چندین آشنایی}

_{دو تنها و دو سرگردان دو بیکس}

_{دد و دامت کمین از پیش و از پس}

_{بیا تا حال یکدیگر بدانیم}

_{مراد هم بجوییم ار توانیم}

_{چو میبینم که این دشت مشوش}

_{چرا گاهی ندارد ایمن و خوش}

_{که خواهد شد بگویید ای رفیقان}

_{رفیق بی کسان یار غریبان}

_{مگر خضر مبارک پی در آید}

_{ز یمن همتش کاری گشاید}

_{مگر وقت وفا پروردن آمد}

_{که فالم لا تذرنی فرداً آمد}

_{چنینم هست یاد از پیر برنا}

_{فراموشم نشد هرگز همانا}

_{که روزی رهروی در سرزمینی}

_{بلطفش گفت رندی ره نشینی}

_{که ای سالک چه در انبانه داری؟}

_{بیا دامی بنه گر دانه داری}

_{جوابش داد و گفتا دام دارم}

_{ولی سیمرغ می باید شکارم}

_{بگفتا چون به دست آری نشانش}

_{که از ما بی نشانست آشیانش}

_{بگفتا گر چه این امر محال است}

_{ولیکن نا امیدی هم وبال است}

_{ولی تا جان بود در تن بکوشم}

_{بود کز جام او یک جرعه نوشم}

_{چو آن سرو روان شد کاروانی}

_{چو شاخ سرو کن دیده بانی}

_{مده جام می و پای گل از دست}

_{ولی غافل مشو از دهر سرمست}

_{لب سر چشمه ای و طرف جویی}

_{نم اشکی و با خود گفت و گویی}

_{به یاد رفتگان و دوستداران}

_{موافق گرد با ابر بهاران}

_{چو نالان آمدت آب روان پیش}

_{مدد بخشش ز آب دیده ی خویش}

_{نکرد آن همدم دیرین مدارا}

_{مسلمانان مسلمانان خدا را}

_{چنان بی رحم زد تیغ جدایی}

_{که گویی خود نبوده ست آشنایی}

_{برفت و طبع خوش باشم حزین کرد}

_{برادر با برادر کی چنین کرد؟}

_{مگر خضر مبارک پی تواند}

_{که این تنها بدان تنها رساند}

_{نیاز من چه وزن آرد بدین ساز}

_{که خورشید غنی شد کیسه پرداز}

_{تو گوهر بین و از خرمهره بگذر}

_{ز طرزی کان نگردد شهره بگذر}

_{چو من ماهی کلک آرم به تحریر}

_{تو از نون والقلم می پرس تفسیر}

_{رفیقان قدر یکدیگر بدانید}

_{چو معلوم است شرح از بر بخوانید}

_{مقالات نصیحت گو همین است}

_{که سنگ انداز هجران در کمین است}

_{روان را با خرد در هم سرشتیم}

_{وز آن تخمی که حاصل بود کشتیم}

_{بر اینگونه دمد عشق تو در دل}

_{هر آنکس را که گشت این کار حاصل}

_{فرح بخشی در این ترکیب پیداست}

_{که شعر نغز مغز جان اشیاست}

_{چرا با بخت چندی می ستیزم}

_{چرا از طالع خود می گریزم}

_{مرا بگذشت آب فرقت از سر}

_{در این حالم مدارا نیست در خور}

_{هم اکنون راه شهر دوست گیرم}

_{که گر میرم هم اندر راه میرم}

_{غریبانی که حالم را ببینند}

_{به مرگم بر سر بالین نشینند}

_{غریبان را غریبان یاد آرند}

_{که ایشان یکدگر را یادگارند}

_{خدایا چاره ی بیچارگانی}

_{مراد بنده را چاره تو دانی}

_{چنان کز شب برآری روز روشن}

_{از این انده برآور شادی من}

_{ز هجرانت بسی دارم شکایت}

_{نمی گنجد دار اینجا این حکایت}

_{بیاور نکهتی زان طیب امید}

_{مشام جان معطر ساز جاوید}

_{که این نافه ز چین جیب حور است}

_{نه زان آهو که از مردم نفور است}

_{در این وادی به بانگ سیل بشنو}

_{که صد من خون مظلومان به یک جو}

_{پر جبریل را اینجا بسوزند}

_{بدان تا کودکان آتش فروزند}

_{سخن گفتن که را یارست اینجا}

_{تعالی الله چه استغناست اینجا}

_{برو حافظ در این معر مزن دم}