باران باران کن
           ابری پیدا کن
                   وانگه از باران
                            گوهر پیدا کن
با باد دل دلی کن
                 موجی برانگیز
                           رقصی شور انگیز
                                           از سر دریا
                                               تا خواب مهتاب
                                                        از دره ی من 
                                                             تا اوج خورشید
باد بهاری
             یک دم از این دشت
                             یک دم گذر کن
                                          تا لاله لاله
                                                  در مقدم تو
                                                        روید از این دشت
                                                                    سرزند از خاک
                                                                              از دل بی باک
                                                                                   مست و بی پروا
                                                                                            سر زند از خواب
چون قلب مایی رودی روانی
                  روان و رقصان تا دل دریا
                                     خبر نداریی از دل این کو
                                                             هر چند که بیند 
                                                                       روی از این دشت
                                                                              در شرب و سماع
                                                                                    تا دل دریااااا به سوی دریا
دل به تو بسته
          این کوه خاموش
                   هر چند که داند
                             وقت زمستان
                                          آرام و زیبا
                                                روی از این دشت
                                                        به سوی دریا تا دل دریا
اما هنوزم
         چون قلب مایی
                        ای رود آبی
                                بی تو مبادم یک لحظه بودن
                                                 بی تو نباشم یک دره ی سبز
                                                                      بی تو روم من یک شبه از یاد 
                                                                                  بی تو نمانم یک لحظه برجای
        

                                         باران باران کن .............

خسته ام از اين كوير، اين كوير كور و پير
                  اين هبوط بي دليل ،اين سقوط ناگزير
                                         آسمان بي هدف ،بادهاي بي طرف
ابر هاي سر به راه ، بيد هاي سر به زير
                                  اي نظاره ي شگفت ، اي نگاه ناگهان
                                                              اي هماره در نظر اي هنوز بي نظير
آيه آيه ات صريح ‏، سوره سوره ات فصيح
                                مثل خطي از هبوط مثل سطري از كوير
                                                          مثل شعر ناگهان ، مثل گريه بي امان
مثل لحظه هاي وحي ،اجتناب ناپذير
                                اي مسافر غريب ، در ديار خويشتن
                                                          با تو آشنا شدم، با تو در همين مسير!
از كوير سوت و كور ‏، تا مرا صدا زدي
                                ديدمت ولي چه دور ، ديدمت ولي چه دير!
                                                         اين تويي در آن طرف ، پشت ميله ها رها
اين منم در اين طرف ، پشت ميله ها اسير
                                دست خسته ي مرا ، مثل كودكي بگير
                                                     با خودت مرا ببر ، خسته ام از اين كوير!